Diesel of biodiesel? Of allebei?
De diesel die we vandaag kennen, ontstaat uit de raffinage van ruwe aardolie. De jongste jaren wordt het zwavelgehalte van deze dieselbrandstof steeds verder verlaagd.

Biodiesel wordt gemaakt op basis van plantaardige olie. Deze olie wordt chemisch behandeld en ‘veresterd’ (reactie van zuur met alcohol) met methylalcohol. Het grootste voordeel van deze brandstof is de lagere emissie van CO2, zwaveloxide en koolstofmonoxide. Toch vergt biodiesel ook aanpassingen van de motor, want het product heeft een vernietigende werking op sommige rubbersoorten die voor afdichtingen van het brandstofsysteem worden gebruikt.

Een mix van gewone diesel en biodiesel kan een motor wel zonder aanpassingen verteren. Sinds 2006 wordt diesel aan de pomp vermengt met 2% biobrandstof. Tegen 2010 zal dat percentage stelselmatig worden opgevoerd tot 5,75%. Er bestaan pilootprojecten met aangepaste motoren die hogere percentages biodiesel slikken. Dergelijke brandstof wordt B30 genoemd, waarbij de “30” duidt op een aandeel van 30% biodiesel.

Pure Plantaardige Olie (PPO)
De vervangbrandstof PPO wordt gewonnen uit plantaardige of dierlijke oliën of vetten. Meestal gaat het om koolzaadolie. Onze huidige motoren kunnen zonder aanpassing niet op deze olie rijden omdat ze een te vaste structuur heeft. Pas vanaf ongeveer 68°C wordt pure plantaardige olie voldoende vloeibaar. Vandaar dat deze systemen over een extra brandstoftank beschikken, zodat je kan starten en warmrijden op gewone diesel.